6-1-52 खिदेः छन्दसि आत् येचः उपदेशे विभाषा
विभाषेति वर्तते। <<खिद दैन्ये>> इत्यस्य धातोरेचः स्थाने छन्दसि विषये विभाषा आकार आदेशो भवति। चित्तं चखाद। चित्तं चिखेद। छन्दसीति किम् ? चित्तं खेदयति॥
खिद दैन्ये । असेयैच आद्वा स्यात् । चिखाद । चिखेदेत्यर्थः ॥
चखादेति। व्यत्ययेन परस्मैपदम्, आत्वस्यानैमितिकत्वाद्'द्विर्वचने' चिऽ इति स्थानिवत्वाभावदभ्यासस्येवर्णान्तता न भवति। अयं योगः शक्योऽवक्तम्। कथम्? खादेः - चखाद, खिदेः - चिखेदेति, अनेकार्थत्वाद्दातूनामर्थभेदोऽप्यकिञ्चित्करः ॥